The paper examines the liaison of key motifs and ways represented in
the poetry of Taras Melnychuk through the concepts of trauma and violence. Body,
home, and language are the main constituent elements of the indigenous space,
and their dramatic destruction is a crucial motif in Melnychuk’s poetry. On the one
hand, the poet appeals to the holistic, consistent, formulaic language of folklore and
mythology as to a mirror of an idyllic and non-fragmented world. On the other hand,
dismemberment and fragmentation conceptualized as an act of violence committed
against holistic language become the only way of describing the perverse and violent
world in circumstances with no language for its expression at all.
Artykuł analizuje połączenie kluczowych motywów obecnych w poezji
Tarasa Melnyczuka poprzez koncepcje traumy i przemocy. Ciało, dom i język są głównymi elementami składowymi rodzimej przestrzeni, a ich radykalne zniszczenie
jest kluczowym motywem w poezji Melnyczuka. Z jednej strony poeta odwołuje się
do holistycznego, spójnego, utartego języka folkloru i mitologii jako zwierciadła
idyllicznego i nierozdrobnionego świata. Z drugiej strony, podział i fragmentacja
rozumiana jako przemoc w stosunku do holistycznego języka stają się jedynym sposobem opisywania przewrotnego i brutalnego świata w okolicznościach, w których
nie istnieje już taki język, który mógłby go wyrazić.
